Zakładanie własnej firmy w 2015 roku

Raport Doing Business ocenia przyjazność otoczenia dla przedsiębiorczości w różnych krajach świata. Na 189 badane państwa Polska zajęła po raz pierwszy miejsce w 4. dziesiątce – i znalazła się na 32. miejscu. Polska wyprzedziła takie państwa, jak Hiszpania, Peru czy Włochy. Czy faktycznie w Polsce coraz łatwiej założyć swój biznes?

Dotacje na start

Jednym z istotnych problemów przedsiębiorców na początku działalności jest brak kapitału. Dlatego też przedsiębiorcy starają się o różnorakie dofinansowania. W 2015 będzie to jednak utrudnione w porównaniu z poprzednimi latami. Programy krajowe na zakup nowych urządzeń i technologii zaostrzyły swoje kryteria, co wpłynie na zwiększenie częstotliwości  wykorzystania instrumentów zwrotnych i mieszanych. Przedsiębiorcom trudniej będzie uzyskać bezzwrotne pożyczki w ramach Polityki Unii Europejskiej, która oferuje pożyczki niskooprocentowane. Forma bezzwrotnej pomocy będzie zarezerwowana dla przedsiębiorców związanych z sektorem łączącym biznes i naukę. Polityka ta ma służyć nasileniu innowacyjności, a także podnieść konkurencyjność polskich firm na rynku europejskim.

W miejsce Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka pojawił się program Inteligenty Rozwój, który wesprze przede wszystkim firmy z sektora małych i średnich przedsiębiorstw. Jeżeli firma zatrudnia więcej niż 250 osób, możliwość uzyskania przez nią dotacji będzie znacznie ograniczona.

Studenci ostatnich lat studiów, absolwenci poszukujący pracy na przestrzeni 48 miesięcy od uzyskania dyplomu oraz bezrobotni mogą starać się o wsparcie w ramach projektu Pierwszy Biznes. Przyszli przedsiębiorcy mogą otrzymać dofinansowanie na założenie firmy i dostać pożyczkę na preferencyjnych warunkach na utworzenie miejsca pracy dla osoby bezrobotnej, jeśli stanowisko powstało w firmie, która skorzystała z dofinansowania w ramach projektu.

Własna firma a ZUS

Wzrost minimalnego wynagrodzenia z 1680 zł do 1750 zł brutto wpłynął na wzrost stawki średniego wynagrodzenia do 3959 zł. Ponieważ składki na ubezpieczenie emerytalne i rentowe wynoszą 60% kwoty średniego wynagrodzenia, analogicznie, składki, które odprowadzają do ZUSu przedsiębiorcy będą w 2015 roku wyższe.

Przedsiębiorcy startujący z firmą w 2015 roku na początek będą płacili składki rzędu 450 zł miesięcznie – 180,33 zł wynosi składka na ubezpieczenie emerytalne i rentowe. Dodatkowo kwota ta jest powiększona o ubezpieczenie zdrowotne, które wyniesie nieznacznie więcej niż w zeszłym roku (270,40 zł).

Polecamy:

Rozliczenie delegacji krajowej

Okresy nieskładkowe

Obliczanie pensji netto

Katalog firm
Rozwój firmy nowi przedsiębiorcy będą mogli finansować w ramach programu REFIT. Uzyskanie dotacji ma być uproszczone – zredukowano formalności administracyjne, co pozwoli na tworzenie przez państwa członkowskie UE nowych programów mających na celu wsparcie finansowe przedsiębiorców.

115 milionów na nowe firmy

Bank Gospodarstwa Krajowego przeznaczył 115 mln zł na program Pierwszy biznes – Wsparcie w starcie. Szacuje się, że taki zasób funduszy może pomóc przy powstaniu 6 tys. nowych firm. Fundusz pracy zapowiada także zwiększenie środków, jeżeli program spotka się z dużym zainteresowaniem Polaków.

Przeczytaj koniecznie jak zostać freelancerem

Czytaj więcej

Jakie podatki dla menedżera

W jaki sposób rozliczać menedżera?

Dosyć często zdarza się, że menedżer poza zarządzaniem w przedsiębiorstwie ma także swoją własną działalność gospodarczą. Nie może on jednak korzystać z łącznego opodatkowania przychodów w ramach działalności gospodarczej. Ustawodawca określił pozarolniczą działalność gospodarczą oraz działalność wykonywaną osobiście jako dwa różne źródła przychodów. Ustawa o podatku dochodowym wymienia listę przychodów z działalności wykonywanej osobiście w art. 13, ust. 1. Interesuje nas punkt 9:

przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej

Menedżerów można rozliczyć na dwa sposoby:
– zastosowanie kosztów uzyskania przychodów w wysokości równej zatrudnienia etatowego pracownika (1335 zł za rok)
– zastosowanie podwyższonych 50-procentowych kosztów podatkowych z warunkiem, że są to prace twórcze i następuje przenoszenie praw autorskich. Takie rozwiązanie nie dotyczy typowych obowiązków menedżera.

Jak to wygląda w praktyce?

Najczęściej menedżerowie są zatrudniani w oparciu o dwa typy umów:
1. pierwszą jest kontrakt menedżerski – przedsiębiorca rozlicza się z fiskusem według zryczałtowanej stawki. Trzeba jednak pamiętać, żeby opodatkowane skalą przychody menedżera nie przekroczyły limitu 85 528 zł. (uwzględniając przysługujące mu ulgi). Tylko wtedy można odprowadzać podatek wg niższej 18% stawki
2. druga to umowa z menedżerem, gdzie świadczy on usługi w ramach działalności, którą sam prowadzi. W takiej sytuacji menedżer oblicza podatek dochodowy z 19-procentową stawką liniową.

Obowiązki zawarte w poszczególnych umowach nie powinny się pokrywać, a dodatkowo umowa z menedżerem nie może przypominać umowy o pracę. Co to oznacza? W takiej umowie na próżno szukać wytycznych, jak menedżer powinien świadczyć swoje usługi, czy warunków, na jakich otrzyma wynagrodzenie. Umowa nie może przenosić również odpowiedzialności osób trzecich na zleceniodawcę. Jeżeli menedżer będzie realizował swoje usługi samodzielnie, a do tego jeszcze brał za nie odpowiedzialność, to ma prawo rozliczać VAT. Przedsiębiorcy często oczekują bowiem, iż menedżer będzie podatnikiem VAT, bo w takiej sytuacji mają możliwość odliczenia VAT od wystawianych przez menedżerów faktur. Jak zatem potwierdzić odpowiedzialność menedżera za świadczone usługi? Wystarczy zawarcie przez menedżera polisy ubezpieczeniowej OC.

Polecamy:

kod tytułu ubezpieczenia

zfa

kod tytułu ubezpieczenia zus

Katalog SEO HTML SERWIS - button graficzny

Czytaj więcej

Skutki błędu na fakturze VAT

Faktura VAT jest dokumentem, który pozwala wyliczyć wysokość podatku VAT, dlatego tak istotne jest, aby była wystawiona w sposób prawidłowy. Co jednak się stanie, jeśli zamieścimy w niej błędną informację?

Faktura – co powinna zawierać

Par. 5 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 roku w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług, jasno określa, które elementy są niezbędne przy wystawianiu faktury VAT, aby mogła zostać uznana za prawidłowo uzupełnioną. Są to:

  1. data wystawienia
  2. numer faktury,
  3. imiona i nazwiska lub nazwy sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy,
  4. numery NIP sprzedawcy i nabywcy,
  5. data dostawy towarów lub wykonania usługi, o ile jest inna niż data wystawienia faktury,
  6. nazwa sprzedawanego towaru lub usługi,
  7. miara i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług,
  8. cena jednostkowa netto towaru lub usługi,
  9. wartość netto towarów lub wykonanych usług, objętych sprzedażą,
  10. stawki podatku,
  11. suma wartości sprzedaży netto z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku,
  12. kwota podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku,
  13. kwota należności ogółem.

Faktura czy nota korygująca?

Wykrywamy błąd w fakturze, co robić? Błąd należy skorygować, jeśli błąd koryguje sprzedawca, to wystawia on fakturę korygującą. Jeżeli natomiast korektą zajmuje się nabywca faktury, wystawia on w takiej sytuacji notę korygującą jeśli błąd koryguje nabywca to wystawia notę korygującą. Co ważne, należy pamiętać, że zgodnie z rozporządzeniem w sprawie faktur, § 15 ust 2., nota korygująca wymaga akceptacji wystawcy faktury, tylko wtedy dokument będzie ważny. Popełniony błąd zostaje skorygowany za pomocą dodatkowych dokumentów.

Nieprawidłowa stawka VAT

W wystawionej fakturze wpisana jest nieprawidłowa stawka VAT? Taki błąd powinien naprawić wystawca poprzez sporządzenie faktury korygującej. Istotne jest, czy stawka VAT została zawyżona, czy zaniżona. Zastosowanie wyższej stawki VAT, daje w konsekwencji obowiązek podatnika do odprowadzenia zawyżonego podatku. Podatnik może odzyskać nadpłacony podatek – w jaki sposób? Wystawiając fakturę korygującą. Przedsiębiorca może jednak zdecydować się nie korygować zawyżonej stawki VAT, czego nie może zrobić w przypadku, gdy stawka VAT została na fakturze zaniżona. W takiej sytuacji podatnik powinien wystawić fakturę korygującą. A co z nabywcą, który otrzyma fakturę z błędną stawką VAT? Jeśli nabywca otrzymał fakturę, która zawiera pomyłki dotyczące stawki lub kwoty podatku VAT – nie może wystawić noty korygującej. Odpowiedzialnym za wystawienie faktury VAT jest zawsze sprzedawca i w tym przypadku to na nim ciąży obowiązek korekty.

Skutki prawne

Błędnie wystawianie faktury może się wiązać z grzywną zgodnie z art. 62 Kodeksu karnego skarbowego – maksymalnie może to być 180 stawek dziennych. Jednak grzywna może wynieść do 240 stawek dziennych, jeżeli zostanie udowodnione, że faktury zostały umyślnie błędnie uzupełnione. Kara może zostać nałożona na przedsiębiorcę, który np. wystawiając fakturę VAT pominął wpisanie kwoty netto. W przypadku mniejszych błędów, sprzedawcy grozi nałożenie grzywny za wykroczenie skarbowe. Aby uniknąć ewentualnych błędów formalnych w danych odbiorcy, można posiłkować się danymi z Głównego Urzędu Statystycznego, który gromadzi wszelkie informacje pomagające zweryfikować inne podmioty gospodarcze.

Zobacz też:

netto brutto kalkulator

podróż służbowa

rozliczanie delegacji

Katalog Stron WWW

Czytaj więcej

Amortyzacja jednorazowa dla kogo?

Amortyzacja jednorazowa środków stałych jest dla podatników z pewnością ułatwieniem. Jednak przepisy jasno określają, że z jej dobrodziejstwa może skorzystać jedynie wąskie grono przedsiębiorców. Dla kogo taka pomoc?

Amortyzacja jednorazowa de minimis – kto może skorzystać?

Znaczenie de minimis wywodzi się z prawa rzymskiego i zasady: „Minimis non curat lex” („prawo nie troszczy się o drobiazgi”). Takim „drobiazgiem”, któremu państwo może udzielić pomocy bez uszczerbku dla konkurencji panującej na rynku są mali podatnicy, którzy należą do pierwszej grupy podmiotów mogących skorzystać z amortyzacji jednorazowej. Mały podatnik to przedsiębiorca, którego przychody w poprzednim roku podatkowym (w tym wypadku – 2014) nie przekroczyły równowartości 1 200 000 euro. Zatem po przeliczeniu kursu na podstawie kursu NBP w 2015 roku małym podatnikiem jest przedsiębiorca z dochodem ze sprzedaży nieprzekraczającym w 2014 roku wartości 5 015 000 zł.

Drugą grupą mogącym skorzystać z jednorazowej amortyzacji są przedsiębiorcy, którzy dopiero zaczynają swoją przygodę z handlem czy usługami i w danym roku otworzyli swoją działalność. Jednorazowy odpis amortyzacyjny nie może jednak przekroczyć 50 tys. euro – po przeliczeniu w 2015 roku daje to wartość 209 000 zł (kwota jest przeliczana na podstawie kursu NBP z pierwszego dni roboczego w październiku w poprzednik roku podatkowym).

Amortyzacja jednorazowa dla których środków trwałych?

Wg Klasyfikacji Środków Trwałych możemy zamortyzować jednorazowo środki trwałe z grup od do 8, co daje:

  • grupa 3 – kotły i maszyny energetyczne,
  • grupa 4 – maszyny, urządzenia i aparaty ogólnego zastosowania,
  • grupa 5 – specjalistyczne maszyny, urządzenia i aparaty,
  • grupa 6 – urządzenia techniczne,
  • grupa 7 – środki transportu z wyłączeniem samochodów osobowych,
  • grupa 8 – narzędzia, przyrządy, ruchomości i wyposażenie.
Uwaga!Należy pamiętać, że istnieje limit na pomoc de minimis – w ciągu trzech kolejnych lat nie powinna ona przekroczyć równowartości 200 000 euro.

Zobacz też:

Adwords – jak zaksięgować?

Systemy czasu pracy

Kalkulator płacy

 

Czytaj więcej

Używanie prywatnego samochodu osobowego do celów służbowych

Używanie prywatnego samochodu osobowego do celów firmowych jest opłacalne. Jeżeli przedsiębiorca używa do celów służbowych swojego prywatnego albo wypożyczonego auta osobowego, może przejechane kilometry wliczyć w koszty uzyskania przychodów. Nazywa się to kilometrówką. Jak to działa?

Prawo do zaliczenia do kosztów firmowych wydatków związanych z eksploatacją prywatnego samochodu osobowego do celów służbowych reguluje ustawa o PIT. Artykuł 23 ust. 1 mówi:

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów poniesionych wydatków zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem pkt 36, z tytułu używania niewprowadzonego do ewidencji środków trwałych samochodu osobowego, w tym także stanowiącego własność osoby prowadzącej działalność gospodarczą, dla potrzeb działalności gospodarczej podatnika – w części przekraczającej kwotę wynikającą z pomnożenia liczby kilometrów faktycznego przebiegu pojazdu oraz stawki za 1 km przebiegu, określonej w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra; w celu ustalenia faktycznego przebiegu samochodu podatnik jest obowiązany do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu.

Zatem, aby rozliczać koszty związane z używaniem osobowego samochodu prywatnego w celach służbowych, należy prowadzić kilometrówkę dla celów podatku dochodowego.

Kilometrówka, która jest prowadzona zgodnie z ustawą musi zawierać:

  • dane teleadresowe właściciela samochodu osobowego,
  • numer rejestracyjnego i pojemność silnika pojazdu,
  • kolejny numer wpisu,
  • daty wyjazdu i cel podróży,
  • opis trasy razem z ilością przejechanych kilometrów,
  • stawkę za kilometr i obliczoną kwotę (przejechane kilometry mnożone przez stawkę za km)
  • podpis przedsiębiorcy.

Również pracownik może starać się o zwrot kosztów związanych z eksploatacją swojego samochodu osobowego używanego w celach służbowych. Należy wtedy w używanym samochodzie założyć ewidencję przebiegu pojazdu i faktyczną ilość przejechanych kilometrów pomnożyć przez odpowiednią stawkę. Zwrot, który otrzyma pracownik, pracodawca do kosztów uzyskania przychodu przedsiębiorstwa.

Ile wynoszą stawki za kilometr w tym roku?

Stawki w 2015 roku nie uległy zmianie i wynoszą tyle, ile w 2014 roku. Stawki są podawane w przeliczeniu na 1 kilometr i dzielą się na 3 kategorie:

  1. samochody osobowe: 0,5214 zł (pojemność skokowa silnika < 900 cm3) lub 0,8358 zł (pojemność skokowa silnika > 900 cm3)
  2. motocykle: 0,2302 zł,
  3. motorowery: 0,1382 zł.

Katalog stron internetowych

Zobacz też:

przelicznik brutto

Czytaj więcej